Çarşamba günkü yazımda, Japonya’da, Türkiye ekonomisi hakkında verdiğim sunumdan bahsetmiş ve mali disiplin sayesinde yıllar içinde alınan olumlu sonuçların işleri ne kadar kolaylaştırdığından bahsetmiştim. Yazının sonunu da “…mali kuralla ilgili yasanın yeni yasama yılına kalması iyi haber değildi. Üstelik, başlarda mali kuralın ekim ayında Meclis’te ele alınacağına dair olan beklentiler, yapılan son açıklamalardan anlaşıldığı kadarıyla daha da ileriye ertelenme riskini taşıyor. Bunun birçok olumsuz riske kapıyı aralama tehlikesi var. Özellikle önümüzdeki dönemin politik takvimini gözönüne aldığımızda” diyerek bitirmiştim. Aynı gün hükümet üyeleri tarafından yapılan açıklamalarla mali kuralın uygulama tarihi 2012 yılına ertelendi. Sanki içime doğmuş. Piyasanın verdiği reaksiyon oldukça olumsuz olmakla kalmadı, bu kadar önemli bir konuda atılan geri adım hafızalara işlenmiş oldu.

Çıpa taramaya başladı
Uluslararası Para Fonu’yla geçen yıl stand-by anlaşmasının bitirilmesi, yolların bir anlamda ayrılması ve Avrupa’da yaşanan sorunlar çerçevesinde zaten oldukça geri plana kaymış olan üyelik süreciyle çıpasız kalan ekonomide mali kuralın devreye girmesi önemli bir adım olarak görülmekteydi. Açıkçası ekonomide belki de tek çıpa haline gelecek olan mali kuralın iki yıl sonrasına ertelenmesi iyi olmadı. Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşları ardı ardına yaptıkları açıklamalarla ülke notunun olsa olsa sabit kalacağını ifade ettiler. Benim tahminime göre de mali kuralın ertelenmesiyle birlikte ülke notunun şu anki seviyeden yukarı çıkması yakın zamanda imkânsız. Yatırım yapılabilir ülke durumuna gelmeye ramak kalmışken ve kredi derecelendirme kuruluşlarının açık açık mali kural konusuna vurgu yaparak gelecekteki değerlendirmeyi bu konuya endekslemelerine karşın atılan geri adım şaşırttı.

Seçim süreci ve mali performans
Bir ay içinde gerçekleşecek, anlaşıldığı kadarıyla oldukça çekişmeli geçecek referandum süreci ve asıl önemlisi yakın zamanda başlayacak olan genel seçim süreci öncesinde meydana gelen bu olumsuz gelişme yatırımcıların aklına seçim ekonomisi riskini getirdi. Bundan sonra aylık bütçe gerçekleşmeleri ne kadar yakından takip edilse de uzunca bir süre yabancı yatırımcıların mali performansa olan güveninin tam olması beklenmemeli. Buna eğer yerli yatırımcılar ve özellikle bankalar da katılırsa risk priminin artması kaçınılmaz olacaktır. İşte bu sebeple yükselebilecek olan faizlerin hükümet tarafından hiç istenmeyen bir durum olarak algılanacağını düşünüyorum ve bunun bir ölçüde performans kaybına karşı sigorta görevi üstleneceğini tahmin ediyorum. Açıkçası benim görüşüme göre piyasaların vereceği reaksiyon bir nevi ödül-ceza dengesinin yerinde durmasını sağlayabilir. Yani, henüz mali performans konusunda kötümser taraftan bakmaya başlamadım. Ancak burada en büyük risk, yurtdışında artması olası ikili dip senaryoları, risk iştahında gerileme ve global risk fiyatlamalarında bozulma yanında bir de Türkiye’de seçim sürecinde makroekonomik politikaların nasıl şekilleneceğine dair şüphelerin artması olacaktır. Unutmamak gerekir ki krizin sonlarına doğru Türkiye birçok ülkeye göre daha iyi performans gösterip ayrıştıysa bunu büyük ölçüde mali performansın tatmin edici olmasına borçludur.

Tevfik Aksoy | Yorum / Referans

İlgili Haberler: